Heeft u het ook gezien afgelopen week? De indrukwekkende serie Frozen Planet, uitgezonden op dinsdag bij de EO. Ik moet zeggen dat ik het een prachtige aflevering vond. In deze aflevering kwamen pinguïns na maanden terug om hun partners en inmiddels uit het ei gekropen jongen weer terug te vinden. Ook het deel waarin een ijsbeer op een, in een mijn ogen onmogelijke plek, een hol begint te maken om de winter door te komen, was indrukwekkend. Bij temperaturen van min 70 graden. Ongelooflijk. Ik zag twee wolven kilometers afleggen om het spoor van bizons te volgen, vervolgens een jaarling (kalf van circa 1 jaar oud) weten af te zonderen en uiteindelijk als overwinnaar uit de bus komen. Misschien bizar om te zeggen, maar ik vond het prachtig.
Nu zult u denken, wat heeft dit alles met de Oostvaardersplassen te maken? Wat mij opvalt is het feit dat we ’s winters zodra het kouder wordt, snel geneigd zijn om te roepen dat het weer extreme vormen aanneemt. Bijvoorbeeld nu met de combinatie van regen, wind en hogere waterstanden. Ook in de Oostvaardersplassen regent het natuurlijk, blaast de wind en wordt het natter. Voor hetzelfde geld, was het koud en was er sneeuw en vorst. Maar extreem? Elk jaar in de winter is er wel een moment dat je hier onder zou kunnen scharen.
Zoals in Frozen Planet bizons tot hun buik door de sneeuw lopen, zo is het bij ons in de winter niet ongebruikelijk dat runderen, paarden en edelherten in harde wind en regen lopen. En zoals de bizons zijn ingesteld op sneeuw en ijs, zijn de dieren in de Oostvaardersplassen ingesteld op de klimatologische omstandigheden in ons land. We zien dat ze bij elkaar gaan staan en elkaar beschutting bieden en dat ze zich verplaatsen naar drogere delen van het gebied. Zodra het water weer wat zakt, verspreiden ze zich meteen weer over het hele gebied.
Is het beeld in Frozen Planet een fraai, wit beeld door de sneeuw, hier is het beeld minder fraai. Doordat de dieren regelmatig over hun eigen wissels lopen veranderen die in modder en zien er zwart uit. Gelukkig zijn de dieren hier volledig op ingesteld en levert dit geen problemen op.
Zo zie je maar dat de natuur uitstekend in staat is om ook met de mindere tijden van het jaar om te gaan

Hi Hans, leuk dat je erover schrijft, ik heb ook de hele serie gezien. Een vraagje: we willen dit weekend naar de oostvaardersplassen: doel; fotograferen van dieren. Het liefst ‘wilde’paarden. aangezien ik er nooit geweest ben is mijn vraag: welke route kunnen we het beste lopen met de meeste kans op het tegenkomen van dieren ? Alvast dank!
Het is een prachtige serie , ik volg het ook elke keer .
Van mij mogen ze vaker van deze serie’s uit zenden.
Vr Gr. Janny
Hans
Tja volgens mij haal je je waardering voor extremen er wel met de haren bij.
De extremen lijken zich wel degelijk steeds frequenter voor te doen en wat die “Frozen Planet” betreft wordt daar ook nog aandacht aan besteed ook, hoewel vooral de mooie plaatjes erg van die onderdelen kan afleiden. Er is nu al weer gedurende 2 jaren zomers doorvaart om de Noord mogelijk, dat zou Barendz best wel aardig gevonden hebben. Het landijs op Groenland brokkelt aan de randen 2 maal zo snel af als in de voorgaande jaren, dit komt in dat “Frozen Planet” ook tot uitdrukkeing. Op Antarctica is het afbrokkelen van het landijs in het zelfde tempo gaande, wordt ook aan de orde gesteld in “Frozen Planet” en hoewel op centraal Antartica de temperatuur daalt en het surplus aan “sneeuw” neerslag toeneemt is de zorg van glacologen, dat door het steeds sneller afbrokkelen van de gletschers aan de randen de steun voor de centrale gletsjes wel eens catastrofaal zou kunnen wegvallen, waardoor die gletsjer zich met rasse snelheid naar de randen zal begwegen en een gigantische hoeveelheid zoet water aan onze oceanen zal toevoegen, alleen al als dat gebeurt zou de zeespiegel met 60 meter stijgen, waarbij men het nog niet eens heeft gehad over de eventuele invoed op de zeestromingen, allemaal in “Frozen Planet” behandelt en regelmatig verwijzend naar de extremen in het weer die door dit alles veroorzaakt zullen worden. En natuurlijk komt dat alles langzaam, sluipend. over de aarde en natuurlijk zullen er mensen zijn die zoiets wensen te bagatelliseren, of zelfs wensen te ontkennen.
Maar het verzuipen van Noord Thailand, het nu al noodzakelijk verplaatsen van Inuit op eilanden langs de kust van Alaska, het nu al wellicht binnenkort noodzakelijke evacueren van de bevolking, die daar gelijk die Inuit sins mensen heugenis heeft kunnen wonen, van de bevolking van een paar eilanden in de Stille Oceaan, het eerder en frequenter voorkomen van tropische stormen, met een steeds hoger waarde die zich ook nog eens Noordelijker verplaatsen zijn aanwijzingen dat er wel deglijk iets gaande is.
Maar hoewel jij er kennelijk niets van opmerkt in de Oostvaarders plassen, opeens zijn er in Zuid Siberië flamingo’s en dat is in mensen heugenis nog nooit gepasseerd.:
“Subject: [BirdsinRussia] Greater Flamingo in Tomsk Region, S of Siberia
groups of vagrant Greater Flamingo was met in Krivosheinskiy district of
Tomsk Region in the S of Siberia. One of birds was delivered to the local
Zoo for rehabilitation – http://www.vesti.tvtomsk.ru/news_week-14829.html”
Roelf
morgenvroeg, bewapend met verrekijker, fototoestel en notitieboekje op naar de oostvaardersplassen. wie kan mij vertellen of er nog bijzondere soorten, in het bijzonder vogels, te zien zijn?
Hallo Hans breeveld,
Wij zijn Luka en Zenja en we houden een spreekbeurt over de oostvaardersplassen.
We ziten op de Montesorie school in Almere in groep 5 en 4.
En wij willen graag meer weten over de uitbreiding, maar dat konden we niet vinden op de website?
Groetjes Zenja en Luka.